Kukurydza cukrowa

Ziarno kukurydzy cukrowej ma możliwość być spożywane zarówno w stanie świeżym, jak również przetworzonym. Stosuje się je do bezpośredniej konsumpcji , a dodatkowo w przemyśle owocowo-warzywnym i młynarskim. W przypadku bezpośredniej konsumpcji kukurydzę cukrową zbiera się w fazie dojrzałości mlecznej, jednakże przeznaczoną dla przemysłu przetwórczego – w fazie dojrzałości późno-mlecznej i pełnej.

W Polsce kukurydzę cukrową uprawia się na małą skalę, tj. nieznacznie przekraczającą 3,5 tys. ha. Jej spożycie w kraju wynosi około 0,pięć kg na osobę rocznie, podczas gdy w państwach Europy Zachodniej i Usa – przekracza 12 kg na osobę. W ostatnich latach w Polsce zwiększa się cyfra gospodarstw zainteresowanych uprawą rośliny jaką jest kukurydza cukrowa . Związane jest to z pojawieniem się nowych odmian dobrze plonujących w naszych postanowieniach klimatycznych i glebowych. Plony kolb wraz z liśćmi okrywowymi wynoszą od 12 do 18 t×ha-1, przy zawartości wody w ziarnie 72-76%, natomiast liczba kolb może wynosić 40-60 tys.×ha-1. Na dzień dzisiejszy na rynku znajduje się ponad 40 odmian kukurydzy cukrowej, które z powodzeniem mogą być uprawiane w naszym państwie.  Ze względu na niską zawartość suchej masy ziarna kukurydzy cukrowej, a tym samym dużą jego podatność na uszkodzenia mechaniczne, w używanych dotychczas technologiach kolby zbierane są ręcznie.

Metoda ta zapewnia wysoką jakość zbieranego surowca, lecz jest bardzo pracochłonna i zalecana przede wszystkim na niewielkich plantacjach. Dopiero w ostatnich latach ukazały się zarówno przyczepiane, jak również samojezdne kombajny do zbioru kolb kukurydzy. Dodatkowo ciągły wzrost produkcji spowodował wyszukiwanie nowych sposobności zbioru kukurydzy cukrowej.